Ruwhaar Teckelkennel van 't Rief

Gefokt op schoonheid en karakter

2009 Pups van Zazou

Vrijdag 26 juni 2009 

029.jpgZoals ik al eerder schreef, was Zazou wel heel erg veel aangekomen de laatste tijd. Ook was het tromgeroffel in haar buik niet om aan te voelen. Ze waren er maar druk mee.In het weekend van 4 juli werden de kleintjes verwacht, maar we hadden al zo’n idee dat ze dit echt niet zou redden. Bij lange na niet. Ze had harde buiken en een paar dagen geleden dachten we even weeën te voelen. Maar de temperatuur daalde niet, dus niets om je zorgen over te maken. Tot ineens woensdagochtend de temperatuur met 1,5 graden was gedaald en Zazou erg kortademig werd.
021.jpgIk had gisteren een afspraak en Ron was thuis, dus we hadden de hele dag telefonisch contact. Zazou was draaierig en maakte van alles een hol in haar werpkist.Om 15.30 uur kwam ik thuis en zag ik Ron op een stoel voor de werpkist zitten. Ja hoor…mevrouw had net haar eerste weeén gehad. Ruim een week te vroeg. 9 dagen om precies te zijn, maar we hadden het al aan zien komen.Haar buik hing al een week bijna op de grond en eten wilde ze de laatste dagen ook al niet meer en dat is niets voor Zazou.Ze was wel zo lief geweest om echt te wachten met bevallen totdat ik thuis was, maar we mochten dan ook meteen vol aan de bak.45 min. Na de eerste wee, begon Zazou te persen en zagen we de eerste verschijnselen van een ballon…uuuhh…hoe ging dat ook alweer…?? Het is tenslotte pas ons 2e nestje dat op een natuurlijke manier ter wereld komt. Oh ja……koppie eerst!! Goed kijken…maar met z’n tweetjes boven de werpkist, dat is dus 2 keer niets kunnen zien. Dus Ron kende zijn plek (hij maakte plaats voor mij…sorry schat) en Zazou had het beduidend moeilijker dan bij het vorige nest. De “ballon” was voor mijn gevoel ook veel groter dan bij het eerste nest, of verbeelde ik me dit maar???
006.jpgMaar goed….Zazou ging dapper verder en ja hoor…het koppie was eruit, nog in het vlies en de rest zou dan wel snel volgen.Nou niet dus. Zazou vond het welletjes en ging liggen….holymoly….de spieren ontspanden (om het nekkie van de kleine) en wij kregen het Spaans benauwd…de pup waarschijnlijk ook. Ron begon Zazou aan te moedigen alsof hij naar een belangrijke voetbalwedstrijd zat te kijken en Zazou…die deed nog steeds niets. Ik zag het tongetje uit het bekkie van de pup, maar er bewoog niets. Wat nu??? Aankloppen had weinig zin. Mijn vingers pasten er ook niet tussen en dan die angst om de kleine te bezeren.Dus gewoon afwachten??? Nee….vliesje breken…dat had ik vorig jaar bij de 4e pup die in een stuit lag ook gedaan. Verdorie….waarom zat deze kleine nog in het vlies en was dat niet al gebarsten???? Het was ook zo spekglad dat je helemaal geen grip had. Met een beetje wurmen kon ik he vlies toch breken en kon ik meteen slijm uit de neusgaatjes wegzuigen.Jaaaaaa….het tongetje bewoog even….dacht ik. Zazou bedacht ineens dat ze nog wel een keer kon persen en floep…..daar kwam de rest. Zo slap als een vaatdoek. 013.jpgBij baby’s zie je als ze blauw zijn maar dat is bij een wildkleurige teckel een beetje lastig.Zazou begon te likken maar vond de nageboorte interessanter…Nee Zazou….eerst je baby likken. Hij ademt niet!!!!! Wij hebben de likbewegingen gestimuleerd door over de pup te wrijven met een doekje en Zazou begon de pup te likken. Eindelijk…na voor mijn gevoel vele minuten, hoorden we piepgeluidjes en begon de pup te bewegen.Zazou ging helemaal uit haar dak en likte de pup zo hard dat deze de hele werpkist door ging. Laat de natuur zijn gang maar gaan. Zazou weet wat ze doet. Inmiddels hadden wij een onderzoek ingesteld “onder de gordel” en het bleek een kereltje te zijn.De naam was vrij snel duidelijk: Dylan Zazou van ’t Rief. De moeder van Zazou heet ook Dylan (omdat haar baasje helemaal maf is van Bob Dylan) en omdat Dylan nou eigenlijk toch een mannennaam is, werd de eerste reu vernoemd naar zijn moeder (Logisch toch???)009.jpgZazou had nog vele vele bobbels op haar dikke lijf, dus er zat nog meer….dat was héél zeker. Ron wilde de tweede graag “doen” en ik was nog zo geschrokken van de eerste dat ik het geen enkel probleem vond. Nou dat was lekker….de tweede was gewoon…..FLOEP….met vlies en al. Zazou likte de pup meteen waardoor het vlies brak. Ron zoog de neusgaatjes schoon en jawel….een meisje.Omdat wij een heel lief hondje kennen van hele lieven vrienden van ons met een hele mooie naam…waarvan de eerste letter ook nog eens een “D” was….werd deze dame Dido Zazou van 't Rief genoemd. Ik was druk aan het wegen (ze zaten alletwee rond de 200 gram...dat is zwaarder dan het vorige nest, geen wonder dat ze ze eerder heeft uitgepoept) en had nauwelijks tijd om weer bij Zazou te komen. Bovendien had Ron de smaak te pakken en zat hij op zijn knieën voor de werpkist voor nummer 3. Ook dit ging heel soepel. Zo soepel dat er in een hoge boog een straal van een onbekende substantie naar buiten kwam en ver buiten de werpkist terecht kwam. Tja ….en wie zat daar??? En schrok zich rot??? Ik noem geen namen…Ron…Maar wat was die zwarte substantie???? 017_copy.jpgHet leek wel of er een alïen achteraan kwam. Gitzwart…in een teerachtige massa verpakt. Nou vreemd hoor…hadden we nog nooit gezien. Gauw het bundeltje uitgepakt samen met Zazou en in die zwarte ballon bleek gewoon de derde pup te zitten. We dachten nog even dat het de nageboorte was, maar die kwam later pas. Ook dit was een meisje en ze krijgt de naam Dakota Zazou van 't Rief.Die zwarte troep bleek donkergroen op te drogen en waarschijnlijk had Dakota in het vruchtwater gepoept. 010.jpgZe heeft er niets aan over gehouden (ze is nog steeds wildkleurig en niet groen)Toen vond Zazou het welletjes. Dat kan. Er kan gerust een uur…of soms 2…tussen zitten was onze vorige ervaring. Maar na 2 uur, stijve knieen en een volle blaas, vnden wij het toch wel tijd worden voor nummer 4. We voelden in ieder geval nog 1 bobbel in haar buik, dus nummer 4 zat er nog in.Zazou was ondertussen in dromenland. De dames Dido en Dakota hadden inmiddels allang kennis gemaakt met de campina-fabriek terwijl Dylan nog zoiets had van “help waar ben ik….en waar is dat hol waar ik net nog in zat. Ik denk dat hij wat keelpijn had van het klemzitten met zijn koppie…of zo….(ahum) maar hij snapte niet wat hij met die tepel moest. Tjonge jonge…begint dat gelazer nu al dat hij de weg bij de vrouwen niet weet??Na het openingsoffensief van Dakota…gebeurde er vervolgens bijna 3 uur niets!!!De slaap sloeg ook bij ons toe (de wekker was gisterenochtend om 5 uur afgegaan en het was inmiddels 20.30 uur) en ook de maag liet zich horen.Ach ja…wat maakt het ook uit. Een mens moet eten, dus tussen weeën en persen heeft Ron een paar tosti’s voor me gemaakt met curry…het was toch allemaal rood wat de klok sloeg en als je honger hebt, dan eet je alles.Ik was net met mijn laatste tosti bezig, toen Zazou dacht: “Laat ik die maaltijd eens gaan verzieken”. Nou Zazou…..voor een gezonde pup laat ik 3 weken mijn eten staan. Kom maar op! 024.jpgDat deed ze….ze poepte nummer 4 uit en ook dit was een meisje. Door de meidennamen waren we inmiddels heen, en dat werd dus SMS-en naar onze beste vrienden. Er kwamen namen voorbij als “Desy, Dior, Diva..ja er zat zelfs een naam 023.jpgbij die wel erg veel op Dido leek, maar dan met ergens een “l” ertussen. Leek ons niet zo’n goed plan. Omdat de eerste dame al vernoemd was naar Dido het hondje van onze vrienden (Brit….je was er denk ik weer graag bij geweest, maar ja….je ging uit eten) was het niet zo moeilijk om deze 4e pup de naam te geven die door Anke en Jaap was bedacht. Het werd Doortje Zazou van 't Rief…een echte teckelnaam. (Trouwens….vanmorgen had ik Anke aan de telefoon en werd mij toch wel even op het hart gedrukt dat ik het niet in mijn hoofd moest halen om de dame om te dopen. Ze hadden er de hele avond over gedaan om dit te verzinnen) Bij deze….Doortje Zazou van ’t Rief komt op de stamboom te staan.Nummer 4 was een feit…maaaaaaaaaaaar…de staart van Zazou kwam alweer omhoog, zou er nog een nummer 5 inzitten????...De “plop” liet niet lang op zich wachten. Ik had Doortje net gewogen toen nummer 5 kwam. Een kereltje!!! Zazou had het ritme helemaal te pakken en ondertussen had Dylan ook ontdekt wat hij met die rare nippels moest doen. 025.jpgDe 2e man in het nest heet Duco Zazou van 't Rief. Ooit..heel lang geleden heb ik een cocker spaniel uit het asiel gehaald met de mooiste ogen ter wereld (dat was vóór ik kennis maakte met het teckelras). Die cocker heette Duco, Vandaar deze keuze.
Aan Zazou was ook te zien dat ze nu wel klaar was. De werpkist werd helemaal schoongemaakt. Nieuwe frisse dekens erin (de rest in de kookwas) en Zazou was helemaal in haar nopjes met haar vijfling…en wij ook!!

 

Wat een supermoeder onze Zazou. Wij zijn weer heel erg blij met dit nestje. De kleintjes drinken goed. Zazou eet weer als vanouds en vanmorgen waren de kleintjes allemaal aangekomen. Het zijn weer look-a-likes van elkaar en de komende weken zullen uitwijzen op wie ze het meeste lijken

Vooralsnog zijn Zazou en haar kroost aan rust toe…en wij ook !!!

 

Wordt vervolgd.