Ruwhaar Teckelkennel van 't Rief

Gefokt op schoonheid en karakter

2008 Pups van Zazou

 
Woendag 8 oktober 2008

197.jpgHi Guys,..vanaf vandaag is het zover. Wij zijn reiswaardig. Welliswaar alleen door Europa, maar we hebben wel een echt paspoort. Maar laten we bij het begin beginnen. Ik, als enige dame uit het nest wil graag een oproep doen. We zouden een mail gehad moeten hebben van een heel lief gezin, toevallig ook uit Rotterdam, waar mijn broertje gaat wonenen.  Maar we hebben die mail niet gehad. En we hebben ook het emailadres niet. Dus lieve mensen, als jullie dit lezen, willen jullie dan het mailtje nog een keertje sturen??? Er is namelijk zoveel gebeurd en we willen jullie ook graag op de hoogte houden.
194.jpgWe hebben er inmiddels een puppy dagboek bij. Namelijk die van Gijs. Zijn officiele naam is Cyranó-Zazou van 't Rief, maar ja, dat ligt niet echt lekker in de mond. De baasjes van Gijs hadden de eerste keuze uit het nestje en dat is altijd lekker, zeggen mijn baasje en vrouwtje.
Gisteren was er een hele aardige mevrouw uit Rotterdam. Wij zijn inmiddels zo gegroeid dat we al échte honden zijn. Onze tanden zijn heel erg scherp en we zijn sinds 10 minuten ook uit de puppyren. Baasje heeft namelijk een echte grote kennel voor ons gemaakt waar we lekker kunnen slapen in een echte mand zonder dat we onder de voet worden gelopen. Maar goed. Om even terug te komen op het bezoek van die lieve mevrouw uit Rotterdam. Ze had een plastic tas meegenomen en ik dacht even...ho maar..Ik ga daar niet in hoor!. maar weet je wat er in zat? een appeltaart. en niet zomaar een appeltaart, maar een onwijs lekkere appeltaart (zeggen bassje en vrouwtje want wij kregen natuurlijk niets).

163_cooper_en_casper.jpgToen was het tijd om mijn broertjes Casper en Cooper op te halen. Die mevrouw, ze heet Magdalena, was zo ontroerd om mijn broertjes te zien, dat ze spontaan moest huilen. Heel erg lief.
158_casper.jpgEigenlijk was het al snel duidelijk waar haar keuze op was gevallen. Mijn broertje Casper liep steeds naar haar toe en kroop in haar armen terwijl Cooper alleen maar wilde spelen. Nou had Magdalena al vanaf de geboorte een klik met Casper omdat hij in een stuit geboren is. Lekker dwars vanaf het begin. 
Casper krijgt ook een roepnaam, want Casper-Zazou van 't Rief ...tja....daar krijg je als teckel toch wel een trauma van.
Casper gaat Sijbert heten.

157.jpgEn dan...last but not least....Cooper. Mijn broertje Cooper is een boef en gaat dus ook  naar Rotterdan, maar naar een heel lief gezin. Alles is al aangeschaft voor Cooper. Van mand tot riem. Cooper is ook de eerste pup die bij ons weggaat en dan nu zijn nieuwe naam (baasje en vrouwtje vinden het een super naam voor een teckel). Cooper gaat PIM heten. Gewoon, kort maar krachtig Pim. Gaaf!
Vandaag zijn Gijs, Pim , Sijbert en ik  precies 6 weken oud. Dus weer tijd voor het ontwormen, wat we heerlijk vinden. het is namelijk een lekkere pasta.

En toen...toen mochten we in een soort van koffer en gingen we in een huis op 4 wielen. Dat huis kon bewegen en voordat ik het wist was ik weer bij een ander huis. Dat bleek de dierenarts te zijn. Het was dokter Laura waar wij naartoe gingen en die is heel erg aardig.
Uiteraard moesten we eerst bij de assistente op de balie op bewonderd te worden. Onze paspoorten werden ingevuld terwijl wij naar binnen gingen. Ik dacht nog dat het leuk was, maar dat gevoel was snel weg. Ik ben tenslotte een teckel en die piepen al voordat er iets gebeurd is.
Ik als dame zijnde was als eerste aan de beurt. Dokter laura onderzocht me, luisterde naar mijn hart enz. en ik was goedgekeurd en kreeg een apk sticker in mijn paspoort. Weer goedgekeurd voor een jaar. Maar toen kwam de prik en die vond ik niet leuk. Ik begon zo hard te spartelen dat de naald eruit schoot en ik nog een keer geprikt moest worden. Stom gedoe!
195.jpgMijn broerjte Gijs was daarna aan de beurt. nou ze zeggen altijd dat dames een veel hogere pijngrens hebben. maar óf ik ben een piepteckel, of Gijs is een onwijze bink. Karen en Martijn zullen zeggen dat het laatste het geval is. De naald ging erin en Gijs keek met een gezicht van "zal allemaal wel".
Sijbert maakte het helemaal bont. Vrouwtje hield hem een broke voor en hij had niet eens door dat hij geprikt werd en Pim...tja.....Pim.....die brak de tent af.
Dokter Laura wilde hem onderzoeken, maar Pim wilde spelen. De dokter wilde naar zijn tandjes kijken en Pim dacht dat het een kluifje was. Uiteindelijk had Pim door dat het geen speelkwartier was en dat dit een belangrijk bezoek was. De prik??? Pim had zelfs geen koekje nodig. Geen kik gaf hij.
We werden allemaal helemaal gezond bevonden. hart en longen zijn onderzocht. Ogen en oren....staartaanzet en ga zo maar door. We hebben allemaal een APK sticker gekregen in ons nieuwe paspoort en baasje en vrouwtje???? die waren beretrots.
nu is het afwachten op de brief vand e raad van beheer dat we gechipped worden.
Dat schijnt ook best wel een beetje eng te zijn maar dat zien we dan wel weer.

Smak ..lebber...en tot gauw
Coco.



Donderdag 25 september 2008

103.jpgHallo teckelvrienden, daar was ik weer. Ik neem mijn vrouwtje maar even wat werk uit handen, want ze heeft het zo druk. (zegt ze). Ze  moet: Brokken weken, de werpkist verschonen, de puppyren opzetten, pap maken, nog meer brokken weken. Want jaaaa...wij eten brokken! Wel graag helemaal geweekt. Gelukkig helpt baasje haar wel hoor.
We zijn uiteraard begonnen met een bord pap. Dat is lekker zacht. Stel dat ons gebit afbreekt zeg!
Alhoewel er volgens vrouwtje met ons gebit niets mis is. Dinsdagavond kregen mama en wij bezoek. Ik had het al gezegd. We waren voorbereid op een zachte "G", maar die was er helemaal niet. Wij konden de gesprekken gewoon helemaal volgen. Het waren de teckelvrienden uit Brabant en weet je wat ze mee hadden genomen? Voor vrouwtje en baasje een grote bos bloemen en voor ons een grote zak met heeeeele speciale koekjes uit een speciale koekjeswinkel. Die hebben wij hier in het noord-oosten niet.
Dus zat ik vol verwachting te kijken naar die zak, maar ik kreeg gewoon helemaal niets! het was voor de grote honden. Had ik daar zo mijn best voor gedaan om mijn kaakspieren te oefenen op een paar vingers.

Wij mochten afgelopen dinsdag met mama in de hele grote puppyren in de woonkamer. Eigenliljk wonen wij nog in de werpkist en liggen wij nog lekker te bakken onder de lamp. Maar dit was wel heel speciaal bezoek. Eén van mijn 3 broertjes gaat namelijk verhuizen naar Brabant. En ik maar roepen de hele avond. Toe nou Cooper...rennen. Laat je van je beste kant zien. Kom Casper...blaf eens. en jij Cyranó wordt eens wakker. maar weet je wat ze deden? Ze gingen liggen slapen die luilakken!!! Gelukkig lijken ze helemaaaaal niet op elkaar mijn broers, dus kiezen was onmogelijk. 4 oktober komen ze weer terug om ons weer te bezoeken en wij zijn al zwaar in training zodat we dan kunnen rennen en spelen. Dan kunnen we ook laten zien dat we nog meer in huis hebben dan slapen.
115.jpgOndertussen eten we ons buikje helemaal vol met brokken, want mama heeft het wel een beetje gehad met onze tandjes. Het schijnt nogal pijn te doen aan de "Campina-fabriek".
Aanstaande zaterdag zou een hele aardige mevrouw komen uit Rotterdam. Omdat het maken van een keuze erg lastig is, hebben baasje en vrouwtje besloten om haar te bellen en het voor te leggen. Deze mevrouw komt nu 7 oktober naar ons kijken.
Baasje heeft de andere aardige mevrouw uit Rotterdam die zondag komt met haar kids ook gebeld en verteld dat mijn broers zo ontzettend op elkaar lijken. En weet je wat??? Ze komen zondag gezellig naar ons kijken. Dus de borstels worden uit de kast getrokken en de nageltjes worden weer gedaan. Ook zijn we goed aan het oefenen met het lopen. gaaf hoor al die aandacht.
De andere foto's staan natuurlijk weer in ons eigen fotoalbum.

Wordt vervolgd...


Zondag 21 september 2008

035_coco.jpgHaai. Mijn naam is Coco en ik behoor inmiddels tot de vaste inboedel hier in huis. Dit in tegenstelling tot mijn 3 broers. Die gaan namelijk over een week of 5 verkassen en zoals het eruit ziet....gaan ze vér weg.
Ik hoorde vrouwtje en baasje namelijk een week of wat geleden aan de telefoon en dat gesprek ging héél anders als bij het nest van tante Sanne. Daar ging er eentje van naar het oosten van het land...uit de buurt van Tubbergen, nou dat weten jullie allemaal te vinden...toch? Nou je wilt niet weten hoe mijn vrouwtje praat als ze het baasje uit dat dorp aan de telefoon heeft. Maar de gesprekken over mijn broers, die verlopen in het ABN.

Ik hoorde de woorden Brabant al voorbij komen en ook 2 keer Rotterdam. Aanstaande dinsdag komen de teckelvrienden uit Brabant. Wel spannend hoor. Ben blij dat ze mij niet kiezen want ik mag bij mijn mama blijven. Zaterdag komen er mensen uit Rotterdam en zondag óók. Haha....ze kunnen wel gaan car-poooolen. Zo heet dat toch?
023_kleine_nageltjes.jpgVorige week heeft vrouwtje onze nageltjes geknipt. Dat was best wel een beetje eng. Ze had zo'n rare tang en ik was steeds bang dat mijn oor er tussen zou komen.
Maar het deed gelukkig geen pijn. Ook de handdoek in de werpkist bij onze mama bleef niet meer achter onze pootjes haken. Weet je wel hoe zwaar dat is, als je een handdoek van 2 meter lang achter je aan hebt slepen?
En nu nog eens wat...Bas kwam een paar dagen geleden uit school en was helemaal hieper toen hij ons zag en begon te gillen: "Mammmm...ze kunnen lopen de pups. Nou ja Bas...lopen, het was meer tuimelen.
Maar goed, na wat oefenen moet ik zeggen dat het lopen ons aardig goed afgaat. We staan nu redelijk stevig op onze pootjes en dat vindt onze mama iets minder.
Het is namelijk goed gebruik onder de hondenmoeders, dat deze zelf alle, maar dan ook echt alle uitwerpselen van ons puppies verschoont. Ik zal niet precies uitleggen hoe ze dat doet, want dat is niet zo smakelijk.
Maar omdat wij nou door die grote werpkist heen rennen, kan ze ons amper bijhouden en de plasjes worden ook steeds groter.
034_cooper.jpgOok is ze erg druk met mijn grote broer (mini) Cooper. Da's wel een beetje een dombo. Boven ons hoofd hangt een lekkere warme lamp. Zo eentje die rood schijnt, net als ze in Amsterdam hebben. Alleen die van ons is er voor de warmte, niet dat u verkeerde ideeen krijgt over ons hoor.
Cooper dacht waarschijnlijk dat het een soort van Zonnebank was, dus hij ging languit op zijn rug liggen met zijn bolle buik omhoog en de pootjes helemaal gestrekt. Geen gezicht gewoon.
Maar wat hij niet had gezien...dat hij met zijn hoofd onder zo'n stang van de werpkist lag. Toen hij wilde draaien om zijn rug ook bruin te laten worden, zat hij klem onder de stang en kwam vrouwtje hem bevrijden (uiteraard nadat hij een flinke keel had opgezet).
Vanaf volgende week krijgen wij brokken, omdat de Campina fabriek van mama moet inkrimpen. Ze wil ook haar oude figuurtje weer terug en wij krijgen tenslotte niet voor niets tanden.
Als volgende week het bezoek is geweest, zijn er vast wel foto's gemaakt en mag ons vrouwtje die misschien wel hier op zetten. Oh ja...bai de wei (da's engels......) de andere foto's van ons staan weer in het fotoalbum.
Nou tot gauw maar weer. Toedels
Coco


Vrijdag 12 september 2008

064_cooper.jpg Na een zéér "enerverend" weekje Egypte, was de verbazing groot toen ik zag hoe goed het met de pups ging. Het zijn echte turbo-puppies. Wat we bij het nest van Sanne met de grootste moeite voor elkaar kregen, namelijk het laten aankomen van de pups, gaat met deze kleintjes echt helemaal vanzelf. Zazou is een geweldige moeder.
De grootste verassing was wel dat de oogjes open zijn! Dat is echt heel erg snel binnen 2 weken.
066_cyran.jpg
Cyranó is de lichtste van de 3 mannen en dan bedoel ik wat kleur betreft. Over het gewicht verbazen we ons elke keer weer. Ze wegen nu ruim 650 gram en hebben allemaal een partij bilspieren zoals wij dat graag bij onze teckeltjes zien.

Ze doen alle vier vreselijk hun best om op eigen benen te gaan staan, maar op het moment dat de achterkant omhoog komt, kiepelt de voorkant weer naar beneden en andersom. Een heel grappig gezicht.
Coco heeft een echt meisjes koppie. Ook het vacht begint steeds duidelijker te worden. Het zijn echte papa kindjes met die prachtige aalstreep over de rug.
067_casper.jpg Zojuist hebben ze de eerste ontworming gehad en dat vonden ze toch wel even vreemd, wat witte bekkies tot gevolg had. Helaas is dit niet op foto vastgelegd, omdat ontwormen en foto's maken tegelijk een beetje lastig is. Over 2 weken bij de volgende ontworming gaan we in de herkansing en mag topfotograaf Ron op het knopje drukken.
Vanavond worden de nageltjes voor het eerst geknipt en dat wordt uiteraard wel op de harde schijf vastgelegd.
Nu liggen ze weer heerlijk bij hun moeder die mij elke keer heel verbaasd aankijkt als ik één van haar kinderen weghaal en helemaal happy is als ik ze dan ook meteen weer terug kom brengen.
Vanaf 24 september zijn ze "live" te bewonderen en de eerste kijkers hebben een afspraak gemaakt. Nog best lastig uit te leggen dat wie het een afspraak maakt en langskomt, dus ook de eerste keuze heeft.
De overige foto's komen in het fotoalbum te staan.

Wordt vervolgd......




Zondag 
31 augustus 2008.

Rondje voorstellen......

037.jpg De eerste 5 dagen van ons teckelbestaan zitten erop en we hebben ons baasje en vrouwtje toch behoorlijk lang voor de gek kunnen houden. Hadden ze één van ons uit de kist gehaald om te wegen, dan gingen wij snel stuivertje wisselen en wisten ze niet meer wie ze gehad hadden en wie niet. We lijken namelijk nogal op elkaar. Alleen ons zusje Coco...die mag niet mee doen met ons spelletje.

Inmiddels gaat die vlieger ook niet meer op want baasje en vrouwtje liggen zo ongeveer de hele dag voor de werpkist naar ons te kijken kennelijk om de verschillen te zoeken en het is ze nog gelukt ook.

Twee van ons mannen, zijn namelijk iets lichter dan nummer drie. en ze hebben echt niet in de zon gelegen. Daar hadden we nog zo voor opgepast dat ons vacht niet zou verkleuren van de zon. helaas....het ging vanzelf en zuslief Coco maar lachen.

Toen ze ons een keer uit elkaar hadden gehouden besloten ze om ons ook maar meteen te voorzien van een naam. De echte Rief-fans zullen het zo langzamerhand weten. Het nest moet beginnen met een C want daar waren we gebleven. Bovendien krijgen wij allemaal als 2e naam de naam van moeders mee.
Coco was niet zo moeilijk want dat was naam nummer 1 op de lijst voor een teefje en aangezien er maar eentje uit kwam...tja....das makkelijk. Maar over ons mannen moest gedacht worden.
Nou hebben baasje en vrouwtje een tijd geleden een hengstje gehad waarvan de naam begon met de C dus daar zullen we als eerstgeborene mee beginnen.

045.jpgMijn naam is Cyranó-Zazou van 't Rief.  Geboren op 27 augustus 2008 om 12.45 uur met een gewicht van 184 gram.
Nadat mijn moeder mij ter wereld had gebracht was ze bekaf en heb ik dus ruim anderhalf uur op mijn broertje moeten wachten. Ondertussen had ik de hele melkvoorraad wel voor me zelf, dus ik gleed van de ene tepel naar de andere.
Ik had tenslotte nog de vrije keuze.

Plotseling begon alles aan mijn moeder te schudden. ik denk...jow....die moet vast poepuh...ik zag het gebeuren en dacht. Jeeemig wat een drol, maar het was gewoon mijn broertje. Ze stopte dus ook meteen met het likken van mijn rug en liet me voor oud vuil liggen. Alle aandacht ging vervolgens naar mijn broer. ik zag die bui al hangen en hoopte dat er geen 8 uit zouden komen. dan zou het echt vechten worden om een tepel. Ik laat de kaas niet zomaar van mijn brood eten natuurlijk.

 
048_2.jpg
Hei hallooo. mijn naam is Cooper-Zazou van 't Rief en ik ben nu eigenlijk nog een mini-cooper.  Ik ben dan wel als 2e geboren, maar was een heel stuk zwaarder. Mijn oudste broer was namelijk maar 184 gram en ik woog 186 gram. Ik ben geboren om 14.30 uur
Zoals mijn broer al zei. mams heeft goed uit kunnen rusten voordat ik werd gelanceerd.
In tegenstelling tot mijn broer, heb ik maar een kwartiertje van een rug-lik-massage mogen genieten, want tja....vrouwen hebben altijd haast en ineens was daar mijn zus.
Ik hoop niet dat ik door deze korte massage een trauma heb opgelopen waar ik later "last" van krijg.
Inmiddels ben ik net als de hele kroost meer dan 300 gram zwaar, dus dat wij groeien, dat is zeker. Het is toch wel een klein luxe-probleempje hoor. Als ik tante Sanne zo hoor...die had namelijk helemaal geen melk voor haar kroost en die kleintjes wogen 300 gram toen ze 2 weken oud waren!

051.jpgHaaaai. Ik ben Coco-Zazou van 't Rief en zoals jullie kunnen zien word ik nu al op handen gedragen.
Ik heb mijn 2 oudste broers met de nodige dwang van de melkvoorraad verjaagd, want ik liet er geen gras over groeien.
 
Jullie dachten zeker dat ik ook nog anderhalf uur bij mijn moeder in haar buik bleef zitten net als Cooper. Nou mooi niet. Ik wilde eruit en dat graag zo snel mogelijk. Dus mijn moeder (en baasje en vrouwtje en assistent verloskundige Brit ook) waren blij dat de werpkist een hoge wand heeft en dat ik vast zat aan een soort van elastiek. Ik ben Dus eigenlijk al bungy-jumpend ter wereld gekomen.
Ik was wel de zwaarste van alle 4 met mijn 190 gram. Inmiddels ben ik een echte lady-like en moet aan mijn figuur denken.
Ik zit nu mooi op gewicht dus het Sonja Bakker boek mag nog even bij Willem (van Brit) blijven. Maar luister en huiver...want nu even het verhaal van mijn kleine broertje die als laatste kwam.

55.jpg Joegeeeeee....Ik kwam achterstevoren naar buiten. Ik zat nog in een soort van zakje verpakt en de verloskundigen wisten niet of ze nou de kop of de kont te pakken hadden van mij. Tja...da's vervelend dus ik begon maar wat te trappelen om aan te geven dat ik met mijn billen het eerst kwam. Zegt mijn vrouwtje heel droog: Oooh....deze komt in een stuit, tenzij hij met zijn oren wappert. Ze scheurde het zakje open en toen had ze door dat mijn staart niet aan mijn koppie vast zat en dat het dus wel mijn achterkant moest zijn.

Met een beetje hulp werd ik in z'n achteruit geboren. Hier ben ik dan..... Casper-Zazou van 't Rief. Ik woog 188 gram en inmiddels zit ik ook ruim over de 300 gram. Ik ben de donksterste van alle mannen dus mij pik je er nu zo uit.
Cyranó heeft een goudbruine nek en Cooper is ietsjes donkerder, maar ik...ik ben het donkerste van alle 3.

Ons vrouwtje gaat nu eerst een weekje op vakantie dus jullie zullen het even moeten doen met de foto's hier en de nieuwe foto's in het fotoalbum
Volgende week nieuwe foto's en nieuwe berichten van ons..

Wordt vervolgd......................



 








Zazou bevalt van 4 prachtige pups !!!!!


28 augustus 2008

Gisteren is zazou bevallen van een nestje prachtige pups. 4 in totaal waarin de mannen de overhand hebben. Wij zijn ontzettend blij met de dame in het gezelschap, omdat zij bij ons blijft wonen. dan is het teckelgezin compleet. Vader, moeder en dochter wonen dan bij ons.
De piep-jonge dame krijgt de naam Coco. Voluit gaat ze dan heten: Coco-Zazou van 't Rief.

Voor ons was deze bevalling extra spannend, omdat onze eerste 2 ervaringen nou niet geheel volgens het boekje waren.
Zoals ik in de (p)update schreef, was de temperatuur van Zazou met een graad gedaald en moest het theoretisch gezien binnen 24 uur gaan gebeuren.
Haar timing was van de ene kant perfect, omdat ik volgende week dinsdag een weekje op vakantie ga en deze bevalling niet wilde missen. Van de andere kant kwam het minder goed uit omdat ik al een week gestrekt lag met een oorontsteking. Gelukkig kwam (vriendin) Brit langs om te kijken hoe het met mij ging en ze viel met de neus in de bevalling.

001._de_eerste_reu.jpg Zazou was gisterenochtend al erg onrustig en toen Ron haar uit haar werpkist wilde halen om haar lekker op schoot te laten liggen, begon ze al te piepen. Dus we hebben Zazou lekker in de kist laten liggen. Ze begon in haar (paarden)deken - waar ze helemaal gek op is-  te graven en dat ding vloog de hele kist door.
Om 11.00 uur  begonnen de weeën. Géén kik gaf ze, onze kanjer. De vliezen braken en Zazou bleef zo rustig liggen terwijl dit toch echt wel zeer moest doen. Ik beleefde zo ongeveer mijn eigen bevalling weer en ook Brit stond met een AUW gezicht te kijken.

Het duurde niet lang tot de persweeën begonnen. Een bizar mooi gezicht als zo'n pup geboren wordt. We zaten uiteraard gebiologeerd te kijken in welke positie die kleine eruit zou komen, en dan zie je ineens 2 neusgaatjes en een bewegend tongetje tevoorschijn komen. 3 persweeën later lag een kletnat reutje in de handdoek en begon Zazou als een bezetene te likken. Toen Sanne haar pups kregen, moesten wij de ademhaling zelf stimuleren door te wrijven. Wij deden dit héél voorzichtig omdat we bang waren dat er iets zou breken. Nou Zazou had die angst absoluut niet en likt er vrolijk op los. Toen de pup droog was, begon ze op de navelstreng te kauwen en die was ook binnen de kortste keren doorgeknabbeld.

002._slapen_na_nr_1.jpg Daar lag mevrouw met haar eerst geboren zoon...en toen...toen besloot Zazou dat het welletjes was geweest en is ze gaan slapen. De kleine lag prinsheerlijk te drinken en Zazou ging gewoon slapen. En dat terwijl die buik nog mega dik was.
Op zich wel fijn dat ze zo haar rust nam. Ruim anderhalf uur later en nog geen enkele wee verder, heb ik de fles glijmiddel van de dierenarts er maar even bijgepakt. Zazou bleef lekker verder dommelen. Ik voelde helemaal niets, althans niets wat mij aan een pup deed denken en zag toch echt nog overal bobbels in haar buik.
Dat "inwendige onderzoek" heeft waarschijnlijk wel iets opgewekt, want een par minuten later kwamen de weeën weer op gang voor nummer 2.

003._reu_nr_2.jpg Ook tiijdens deze persweeën keken wij tegen de neusgaatjes en het tongetje aan. Deze pup werd er met zoveel geweld uitgeperst, dat het maar goed was dat hij ( ja ja...nog een reu) vast zat aan de navelstreng. Zazou deed haar schoonlik-job weer terwijl pup 1 nog heerlijk lag te drinken.
Ook deze meneer werd heerlijk schoongemaakt, de navelstreng werd doorgebeten en hij mocht naast zijn broertje liggen om te genieten van het teckel-Campina-vocht.

Tussen nummer twee en nummer 3 zat maar een kwartiertje en deze ging nog sneller en nog harden maar zag er wel heel erg raar uit.
Dus ik riep lichtelijk geschrokken dat ik dacht dat het een overleden pup was, die kennelijk al een tijdje dood was. Het zat in een zakje maar verder konden we er eigenlijk ook niets van maken. Ron wilde meteen een soort van autopsie doen maar zag al vrij snel dat het in de verste verte niet op een pup leek. het bleek de nageboorte te zijn die nog moest komen.
004_coco.jpg
Tijd om uit te rusten gunde zazou zich niet want enkele minuten later kwam echt nummer drie. Ik kon het even niet laten om meteen een diepgaand onderzoek naar het geslacht in te stellen. Wij wilden zó graag een teefje uit dit nest en ja hoor..wij heel erg blij. Een dametje.

Nog steeds zagen wij aan de buitenkant een dikke bobbel bij Zazou haar buik, dus er moest er nog eentje komen.
Dat bleek ook te kloppen. Alleen zaten we nu niet tegen de neusgaatjes en de tong aan te kijken maar tegen een gesloten vlies. Het was ook snel duidelijk dat dit iets minder snel zou gaan dan de andere 3. Het is erg lastig te bepalen als het allemaal zo glibberig is, welk gedeelte van de pups je ziet. Dus heb ik heel voorzichtig een beetje tegen het vliesje geduwd.

005_drinken.jpgDe reactie was gespartel, dus dat zou dan vast niet het hoofdje zijn (tenzij de pup met de oren aan het wiebelen was). Het vlies hebben we zelf geopend en toen bleek het getrappel van 2 pootjes afkomstig te zijn en een heen en weer bewegend staartje.
Na een kwartiertje kwam met wat begeleiding dus nummer 4 en zoals ik al schreef, de mannen zijn in de meerderheid.
Ook dit was een reutjes. Ze lijken allemaal sprekend op elkaar en wegen ook alle 4 ongeveer hetzelfde. Tussen de 180 en 190 gram. Bij Sanne was dat wel even anders. Daar was het gewichtsverschil een stuk groter.

Zolang ze ook allemaal evenveel blijven aankomen, komt het herkennen de komende dagen wel.
We hebben wel al gezien dat 2 van de reutjes een heel klein beetje lichter zijn dan de andere reu. En Britt heeft op de neus van 1 van de pups een "puntje" ontdekt. Waarschijnlijk een puntje van een nageltje van een broerjte of zusje, dus dit zal verdwijnen. Mochten we ze nou over een week of 2 nog niet uit elkaar kunnen houden, dan moeten we toch echt met gekleurde touwtjes gaan werken.

We hebben zoveel foto's gemaakt dat de foto's hier met geen mogelijkheid te plaatsen zijn. Dus daar gaan we nu een nieuw fotoalbum voor maken (te zien onder de knop "foto-album" )

Wordt vervolgd.......