Ruwhaar Teckelkennel van 't Rief

Gefokt op schoonheid en karakter

6 april 2012

6 april 2012

Hei hallooo....wij hier....Zazou en Cocoooooo!!!
Hebben jullie al gehoord dat we hier in een soort van alarmfase 3 zitten hier OP Erica? Wij dreigen namelijk zo ongeveer uit elkaar te ploffen.
Met name mijn mama
Zazou groeit dat het echt niet meer normaal is en bij mij hangen de Campinafabrieken bijna op de grond.
De laatste week is ingegaan! Baasje is al heel erg druk geweest en heeft de zonnestudio alweer voor ons neergezet, met het rode bed eronder. Daar gaan dan weer allemaal lekker fleecen in zodat ons babys zachtjes vallen als we ze eruit "poepen".
  Ik wilde nog een soort van vangnet, net als in het circus, maar de vrouw zei dat dat niet nodig is. Nou dat geloven we dan maar. Ergens eind volgende week moet het toch wel gaan gebeuren en als ik mijn kalender goed heb bijgehouden, dan krijg ik als eerste baby's. Maar mijn mama Zazou zal dan niet meer lang op zich laten wachten. Als ze het al zo lang volhoudt, want ze is veel en veel dikker als ik. Gisteren lagen we samen bij de baas op schoot en dan zie je zijn benen amper nog.  Het is een getrappel van het jewelste in onze buik. Lijkt wel of er een soort van marathon gelopen wordt daar binnen in. Op zich is zwanger zijn heel erg leuk, maar je krijgt er zo'n verschrikkkullluke trek van.
De Carnibest is hier op dit moment niet aan te slepen zegt vrouwtje. Baasje is net op pad gestuurd om voor de Paasdagen maar wat extra worsten te halen. Croissantjes schijnen er voor ons dit jaar niet in te zitten. Voor Ebby is dit wel een beetje zielig. Wij krijgen namelijk extra omdat dat leger in onze buik ook mee moet eten, maar Ebby moet het met haar normale rantsoen doen. Vanmiddag had vrouwtje 5 eieren gekook.  Voor alle teckies eentje. Daar ging een lekkere bruine boterham doorheen, alles een beetje geprakt met heet water en smullen maar. Nou is Ebby wel een miezemous met eten en dat gaat allemaal niet zo vlot. Een eitje "puur" gaat er bij haar wel in, maar kom niet aan met iets er doorheen. Dan hoeft  mevrouw het niet meer. Nou is dat voor ons zeker op dit moment geen enkel probleem. Dus de baas moest alle zeilen bijzetten om Ebby en haar ei met brood af te schermen. Zazou nam zelfs steeds een aanloop met haar vette lijf om erbij in de buurt te komen. We kijken nu alweer uit naar de carnibest maaltijd van vanavond! En terwijl wij hier aan het overleven zijn met onze chronische honger, ligt mijn vader prinsheerlijk in de zon. Van enige betrokkenheid van zijn kant is geen sprake. Zodra er nieuws is horen jullie dat onmiddelijk...baaaaaaaaiiiiiii