Ruwhaar Teckelkennel van 't Rief

Gefokt op schoonheid en karakter

01 februari 2012

01 februari 2012

Met dit prachtige winterweer kun je niet anders dan je hondjes allemaal verzamelen en richting bos vertrekken en zo geschiedde.
De honden hebben zo ongeveer 1 minuut na vertrek van huis al door waar we naar toe gaan en laten mij dit dan ook luidkeels weten, gedurende de 15 minuten durende rit richting bos. Op de parkeerplaats van het bos heb ik geen radio meer nodig en zodra ik de klep van mijn auto opendoe...springen daar 4 luid keffende ongeleide projectielen uit de achterbak.

De pootjes van Ebby raken tijdens de eerste 100 meter amper de grond zo hard rent ze. Zazou daarentegen zit bij mij voorin de auto, met tuigje, omdat ik niet wil dat ze zo uit de auto springt met haar bijna genezen sportblessure. Bovendien zijn de trommelvliezen van Zazou dichtgevroren, want ze luistert voor geen meter! Dus aan de uitloopriem dan maar.
De eerste 5 minuten verlopen naar wens, ik ben het hele spul zoals gewoonlijk kwijt, maar gelukkig laat Ebby haarfijn weten als ze een andere hond en zijn baas tegenkomt. Ebby begint al te keffen voordat ze weet wát er precies aankomt.
Zo ook na 5 minuten. Ebby blaft (dus de rest ook, waarbij Zazou kijkt hoe sterk de uitloopriem precies is). Niets aan de hand. Het is Toby met baas. Toby is een grote op een bouvier gelijkende hond, maar dan wat ieler. Zij lopen daar elke dag dus dat zijn goede bekenden. Ebby moet nog even laten weten dat ze aanwezig is, maar de baas van Toby weet hoe hij met Ebby om moet gaan...gewoon negeren. Dat duurt eventjes, maar dan is alles rustig en rent het om - en onder elkaar door.
We kletsen wat en vervolgens loop ik door. Lekker rustig in het bos...Dat is genieten..Totdat Ebby weer begint te blaffen. Op een afstand hoor ik een man roepen 'Ja...blijf daar!". Uuuh...wie..ik??? want??? Dus loop ik vrolijk door. Mijn goede humeur slaat al snel om als ik zie wie er geroepen heeft. Ook dit is een oude bekende maar dan in negatieve zin. Een 'wat ouder' stel met een 'wat grotere' hond. Op zich geen probleem maar deze hond is telkens weer nieuwsgierig naar het geblaf wat op hem afkomt. En elke weer weet zijn baas hem héél snel aan de lijn te doen met de woorden 'kom maar gauw bij baasje...dan doen ze je niets'.
Ik heb die man met zijn vrouw al een keer geprobeerd uit te leggen dat mijn teckies écht niet gevaarlijk zijn en dat de honden het onderling wel oplossen, maar tot nu toe zonder effect.
Op zich ben ik best wel bereid om de hele bende aan de lijn te knopen, ware het niet dat ik nu in een flits iets roods voorbij zag komen waardoor mijn honden nog harder gingen blaffen. Bleek dat mens een rode paraplu in haar handen te hebben. Al draaiend als een echte kogelslingeraar ging ze in het rond en maakte ze met haar paraplu een prachtige cirkel. Dit alles om die o zo gevaarlijke teckels op afstand te houden die steeds harder gingen blaffen.
De 'wat grotere' hond kroop zo ongeveer onder de jas van zijn baas en ik dacht even dat die 'wat oudere' man zijn hond op zou gaan tillen. Maar ik was eigenlijk meer bezig met mevrouw en hoopte dat ze de paraplu niet los zou laten. Geen idee wat er dan zou gebeuren.
Met mijn vriendelijkste stem vroeg ik mevrouw of het wel goed ging met haar. Waarop ze zei: "weg met ze"...(waarschijnlijk bedoelde ze de teckels). Ebby was inmiddels zwaar geobsedeerd door de paraplu.
Waarschijnlijk voelde die mevrouw zich als een wokkel want na een tijdje stopte ze met draaien. Dit was voor Zazou (waar ik even niet op had gelet omdat ze tenslotte toch aan een uitloopriem liep) dé ultieme kans om dat enge rode ding aan te gaan vallen en te vermoorden. Ik trok in een reflex aan de riem en Zazou schoot mét paraplu in haar bek...mét aan het uiteinde een geschrokken 'wat oudere' dame naar achteren. Nu was de chaos compleet. Xanthi die van nature gek is op stokken moet hebben gedacht dat er een nieuw soort boom in het bos stond, en enthousiast ging hij de wedstrijd met Zazou aan wie de 'stok' mocht hebben.
Ik hoorde op de achtergrond de 'wat oudere' man zijn hond geruststellen die als een demente oude zoutzak naast hem zat. Die hond had niet eens door wat er gebeurde zó snel ging het. Net toen ik wilde zeggen 'dat doen ze anders nooit' en ook dat ik wel verzekerd was, besloten de 'wat oudere mensen' weg te lopen voor dit immense teckelgeweld. Aan de hondjes had ik geen kind meer die waren tenslotte druk met de rode 'stok'.
Ebby was alweer op zoek naar een volgende prooi en met het schaamrood op mn wangen ben ik verder gelopen. Zazou en Xanthi vonden de rode 'stok' ook ineens niet meer interessant en lieten hem voor wat hij was. Zou ik de licht gewonde paraplu even terugbrengen? Nee....het leek me slimmer om deze rechtop tegen een boom aan te zetten. De hondjes hebben hun lol wel gehad geloof ik. De volgende keer toch maar even mijn excuses aanbieden voor die levensgevaarlijke teckels van ons.